Cliché verhalen van een cliché mama

Welkom op mijn blog, waarin je kunt spieken in mijn leven als mama van de twee grappigste kindjes van de wereld. In april 2008 kwam Vinnie, 6 weken eerder dan gepland, in ons leven. En in maart 2010 werd ons meisje Lyla geboren. Samen met papa Jalèle maken we van alles mee! De eerste blog’s zijn afkomstig van een andere blog, en staan dus niet op de juiste datum.

Sinds 9 februari schrijf ik elke dag een column in het het kader van mijn 365 dagen project. Deze columns zijn te herkennen aan het cijfertje ervoor.

Veel leesplezier!

Ps. Op deze weblog vind je ook alle berichten die gepubliceerd worden voor het project @Mama050. @Mama050 is een project om ouders in en om Groningen te attenderen op al het moois dat Groningen het gezinsleven te bieden heeft. Kijk maar eens bij het kopje “Wat is @Mama050″!

Tags:Baby, Blog, Kimm, Kinderen, Mama, opvoeding, Welkom

110. Vakantie

Vinnie valt wat de vakantie betreft met zijn neus in de boter. Vanaf begin april gaat hij naar school en dankzij alle vakanties is hij vaker niet geweest dan wel. Het is zelfs zo erg, dat hij vanochtend vroeg of hij nu alweer vakantie had. En dan moet de zomervakantie nog beginnen!

Ik snap eigenlijk niet zo goed waarom er ooit bedacht is dat het schema van werkende ouders en schoolgaande kinderen voor geen meter op elkaar aansluit. De meeste ouders moeten het doen met zo’n 25 vakantiedagen, tegenover 70 vakantiedagen voor de kids. Zelfs als je als ouders je vakantie om en om opneemt ga je dat niet redden. Dat de scholen en de meeste bedrijven allebei om half 9 beginnen is ook niet heel handig. Want als ik om vijf voor half negen bij Vinnie’s school weg fiets, heb ik dus 5 minuten om zo’n 6 kilometer te overbruggen. Dat zou ik met de auto nog niet eens redden.

En dan heb je nog de margedagen. Die zijn zomaar lukraak verdeeld over het schooljaar. Als je daar dan de aankondiging van mist sta je voor niets met je kind onder je arm te rammelen aan de schoolpoort. Best lastig…

It takes a village to raise a child!

Tags:365dagenproject

109. Morgen begin ik….

Morgen begin ik. Waarmee? Elke dag begin ik weer morgen aan het huishouden. En elke dag stel ik het weer met 1 dag uit. Want wat is nou 1 dag? In het geval van mijn huishouding kan 1 dag dus eeuwig zijn.

Ik heb echt een hekel aan huishouden. Ik schreef eerder al eens over het feit dat de club van slechte huisvrouwen clubhuis houdt bij mij thuis. En samen beginnen we elke dag weer “morgen” aan het huishoudcircus. Het grappige is dat ik heel goed kan opruimen en schoonmaken bij anderen. En dat ik anderen eindeloos kan overtuigen van de kracht van het half uurtje, de  tem-de-chaos theorie en het nut van het opstellen van een schoonmaakrooster.

Vlak voordat ik op bed ging zag ik dat de wasmachine klaar was. En eigenlijk wist ik ook wel dat ie al twee dagen klaar was. Maar om de was in de droger te kunnen doen, moest de was die daar in zat eerst gevouwen worden. Bijna wilde ik de droge was op een stapel kwakken, maar ik besloot het snel te vouwen. Binnen vijf minuten lag de was gevouwen in de juiste kasten en kon ik de natte was in de droger doen. Waarom doe ik dat toch niet gewoon elke keer? Dus daarom neem ik me het echt voor: morgen begin ik…..

Tags:365dagenproject

108. Eurovoetbal

Vanaf januari begint het een beetje te kriebelen, dan komt het Eurovoetbal een beetje in zicht. Er zijn vier dingen in het jaar waar ik echt naar uitkijk en Eurovoetbal is er een van. De andere drie zijn trouwens kerst, sinterklaas en mijn verjaardag. Ik ben volgens mij van het uitstervende ras dat deze drie feestelijkheden heel graag viert.

Eigenlijk kunnen dit soort dagen dan alleen maar een teleurstelling opleveren. Maar het Eurovoetbal heeft weer erg goed zijn best gedaan dit jaar. De zomerzon was een goed begin. Dat mijn hele familie samen dag 2 bezocht deed het nog beter, en dat fc de finale won maakte het weer tot een zeer geslaagd toernooi.

En nu is het zomaar weer voorbij. Na maanden van voorbereiding heeft iedereen zijn tas gepakt en is naar huis gegaan. We verheugen ons nu alweer op volgend jaar. En dan graag onder de zelfde omstandigheden als nu. Het waren die fantastische dagen. Tot volgend jaar!

Tags:365dagenproject

107. Zomerzon

In de zomer is alles makkelijker. Je loopt zonder jas naar buiten, op je slippers of gewoon op blote voeten. Je eet buiten van plastic bordjes, dat scheelt een hoop afwas. De ramen staan de hele dag open, wat wel zo gezond is. Ik heb ooit eens gelezen dat de lucht in sommige huizen ongezonder is dan de lucht langs de snelweg, dus lekker luchten kan geen kwaad.

Je gooit gewoon wat vlees op de barbecue, maakt een salade en voilà, je hebt een maaltijd. Je gaat op de fiets naar je werk, zit op een vrije dag met de kids in het plantsoen en heb wegens weinig kleding ook weinig was. De kids parkeer je aan het einde van de dag in een badje in de tuin, dat scheelt weer douchen.

Wat mij betreft is het leven makkelijker met mooi weer. In elke andere periode heb ik het namelijk koud en ik heb een hekel aan kou. Het liefst is het in mijn wereld elke dag zo’n 25 graden. Daar hou ik van. Dat het dan 55 graden in de auto is neem ik op de koop toe. Ik geniet van dit weer, was het maar elke dag zomer!

Tags:365dagenproject, zomer, zon

106. Made with love

Jam maken en tegelijkertijd een column schrijven is best een uitdaging. Zeker omdat beiden een dikke dosis liefde nodig hebben. En aandacht. Het is alsof je op een druk strand in je eentje een peuter en een kleuter in de gaten wilt houden, en ze allebei een andere kant oplopen. Maar het einde van de dag nadert, dus tijdgebrek maakt deze combi een noodzakelijke. Ondertussen wordt er ook nog een jampotje gesteriliseerd zodat de ontvanger de jam ook nog goed kan bewaren.
Deze vorm van multitasken vraagt uiterste precisie in de planning. Vijf keer roeren, daarna maximaal drie regels tikken en daarna weer vijf keer roeren. Na elke drie wisselingen moet er snel iets tussendoor gebeuren. Er moet bijvoorbeeld water worden gekookt, de mixer moet van stal en ik moet af en toe wat drinken.

Degene die ooit jam hebben gemaakt kunnen bevestigen dat het een activiteit is met een hoog zen gehalte. Je kunt namelijk echt niet verder dan drie stappen bij het fornuis weg. En dat een half uur . Ook de geur, de kleur en de lobbige vorm van de aardbeiensoep werken ontspannend. Echt, je moet het eens doen!

Maar tot nu toe lijkt het te werken. Een potje jam én een column. Made with love….

Tags:365dagenproject, DIY